По случай Световния ден на гръцкия език 9ти февруари и 8-мия рожден ден на АРИСТЕА, Център за гръцки език Аристеа предложи на своите курсисти предизвикателство, в което да покажат своята креативност и знания по гръцки.

Предизвиквахме ги да напишат оригинален текст на гръцки, под всякаква форма - есе, история, виц, стихотворение, диалог, песен или др., използвайки думичките от стихотворението Ιθάκη (Итака) на Константинос Кавафис.

Σὰ βγεῖς στὸν πηγαιμὸ γιὰ τὴν Ἰθάκη,
νὰ εὔχεσαι νἆναι μακρὺς ὁ δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.

Думите, които трябваше да включат в произведенията си са 
βγαίνω , πηγαιμός, Ιθάκη , εύχομαι, μακρύς, δρόμος, γεμάτος, περιπέτεια, γνώση


Благодарим на всички участници за прекрасните творби, с които се включиха в конкурса на Аристеа!

Имам удоволствието да обявя и решението на журито, което беше в състав:
1/ Марина Деливлаева - филолог, преводач, преподавател в АРИСТЕА и СУ "Св. Климент Охридски"
2/ Айлин Топлева - поетеса, филолог, преводач, преподавател в АРИСТЕА
3/ Ирина Ингилизова - филолог и преподавател в АРИСТЕА
4/ Мария Христова - филолог, преводач и преподавател по гръцка литература в ЮЗУ "Неофит Рилски"
5/ Нели Попова - филолог, преводач и преподавател по гръцки език и гръцка литература в СУ "Св. Климент Охридски"
6/ Петя Загорчева - филолог, преподавател в АРИСТЕА и СУ "Св. Климент Охридски"
7/ Елени Бенарди - филолог, преводач, преподавател в АРИСТЕА

Всеки член на журито гласува за произведенията, като ги класира на 1во, 2ро и 3то място съответно, след което сумирахме точките и
така стигнахме до следното класиране:

ПРОЗА
1 място - Силвия Петрова "Η Βανίλια"
2 място - Ива Дянкова "Ο απολαυστικός τρόπος να βρεις τον εαυτό σου"
3 място си делят Дени Николова "Η Ελλάδα δεν είναι μόνο θάλασσα" и Мариана Дянкова "Χωρίς προορισμό"
--------------

ПОЕЗИЯ
1 място - Венета Николова "Οι αναμνήσεις"
2 място - Мартин Попов "Μακριά"
3 място - София Ангелова "Η θάλασσα της Ιθάκης"

поощрителна награда получава Пенка Христова

и специална награда получава Тамара Петринска.


По случай Световния ден на поезията (21 март)  споделяме днес творбите на нашите таланливи ученици тук и ви каним да се включите в нашето ΖΟΟΜ събитие на 2 април (петък), когато самите автори ще ни представят творбите си.

Линк с вход свободен за всички, които искат да се включат

Join Zoom Meeting
https://zoom.us/j/91091103278?pwd=RlE2SVJ2OFMyeUlqdmRXb1pPRVQ1QT09

Meeting ID: 910 9110 3278
Passcode: 010363


Сега да се насладим на творбите на нашите талантливи ученици,
както и на оригиналната "Итака" на Кавафис и прекрасния превод на български език на Стефан Гечев по-долу.

ПОЕЗИЯ
1 място - Венета Николова "Οι αναμνήσεις"

Οι αναμνήσεις μου

Τις αναμνήσεις μου με ζήλια τις φυλάω
σαν βιβλία, τακτοποιημένες.
Ζωηρές στο μυαλό μου τις κρατάω
σαν παιδιά μου, αγαπημένες.

Οι μνήμες μου για πηγαιμούς
σε βουνά ψηλά και βραχώδη,
για δρόμους μου θαλασσινούς και μακριούς
με περιπέτειες σε μέρη μυστηριώδη.

Οι μνήμες μου για τη μαμά
που βγαίνει να μου ευχηθεί καλή μου τύχη,
εικόνες στην καρδιά μου για τον έρωτα,
για την αγάπη, που χωρίς αυτην, θα είχα αποτύχει.

Εκείνες τις μέρες, όταν λυπάμαι
την σκόνη τινάζω και τις αγγίζω,
σαν έρθουν οι νύχτες και φοβάμαι
να τις «διαβάζω» αρχίζω.

Στο τέρμα, όταν θα πνέει ο βοριάς,
θα ξεκινήσω κι εγώ προς την Ιθάκη,
γεμάτη σοφία και γνώση γριάς,
αλλά ελπίζω ν ’αργήσω ακόμα λιγάκι.




2 място - Мартин Попов "Μακριά"

Μακριά

Μένω εδώ, μακριά από τα κύματα,
κάθε μέρα με τα παλιά συναισθήματα.
Την νύχτα ονειρεύομαι την Ιθάκη,
για την ψυχή μου – είναι γλυκάκι.

Αλλά το πρωί, όταν ξυπνήσω,
το ίδιο έχω να ρωτήσω.
Πότε θα αρχίσω τον πηγαιμό;
Πότε τελικά θα βγω από εδώ;

Ψάχνω τον δρόμο γεμάτος ησυχία,
θα τον βρω εκεί, εκεί στην παραλία.

Εκεί που το μπλε συναντεί το χρυσό,
εκεί που βλέπω όλο τον ουρανό.
Εκεί που βάφουν τα ξημερώματα,
με τα φωτεινά τους χρώματα.

Η γνώση για την περιπέτεια αυτή,
με ξύπνησε και αυτό το πρωί.

Εύχομαι ακόμα μια φορά,
να δω αυτή την ομορφιά.
Να ρίξω μια μακριά ματιά,
στα γαλάζια νερά.



3 място - София Ангелова "Η θάλασσα της Ιθάκης"

Η θάλασσα της Ιθάκης μπήκε στον ύπνό μου,
έγινε ουρανός και με αγκάλιασε.
Τώρα το κεφάλι μου είναι στα σύννεφα αυτού του ουρανού
και ακούω μακρινούς ήχους και φωνές όπως κάτω από το νερό,
το αλμυρό θαλασσινό νερό που με αγκαλιάζει με ζεστασιά.
Και ο πηγαιμός μου ήδη γίνεται κολύμβηση,
και ο δρόμος μου είναι το ίχνος νερού μετά από κάποια βάρκα.
Το κεφάλι μου είναι στα σύννεφα ή κάτω από το νερό και ακούω στον ύπνο
μακρινούς ήχους και φωνές… όπως σε μια διαχρονικότητα,
η διαχρονικότητα της Ιθάκης, γεμάτη γνώση.

Η θάλασσα της Ιθάκης βγήκε από τον ύπνό μου,
ξυπνάω και νιώθω ότι χαμογελάω.
Εύχομαι στον ευατό μου περιπέτειες!
:)

Σοφία Αγγελοβα

* * *
Морето на Итака влезе във съня ми,
превърна се в небе и ме обгърна.
Сега главата ми е в облаците на това небе
и чувам далечни звуци, гласове, като под вода,
солената вода, която ме обгръща с топлина.
И ходенето ми е вече плуване,
а пътят ми е водната диря след някоя лодка.
Γлавата ми е в облаците или под водата и чувам насън
далечни звуци, гласове … като в безвремие,
безвремието на Итака, пълно със знание!

Морето на Итака излезе от съня ми
Събуждам се и усещам, че се усмихвам.
Пожелавам си приключения!
:)


Поощрителна награда получава Пенка Христова

Τι είναι η Ιθάκη;
‘Ενας μεγάλος σκοπός που δεν είναι κοντά,
μια όμορφη ιδέα, μια ελπίδα, αν και θα γίνει μακριά.
Aπο την άνεση θα βγείς
και θα αρχίσεις τον πηγαιμό.
Ο δρόμος δίσκολος θα γίνει,
δεν μπορεί πάντα μακρύς να είναι αυτός,
αλλα εσύ μην στεναχωριέσαι, μην φοβάσαι –
η περιπέτια θα σου δώσει γνώσεις,
θα είσαι με δύναμη, πείρα και σοφία γεμάτος.
Για αυτό, σου εύχομαι πολλές Ιθάκες –
Να έχεις παντα ελπίδες, όνειρα και στόχους!

Πένκα Χρίστοβα



и специална награда получава Тамара Петринска.

Απο Ιθάκη βγήκα
με ευχές...
Να κάνω άλλους νόστους -
προς εμένα.
Η γνώση για τους δρόμους
με καλεί.
Ο πηγαιμός με οδηγάει.
Και γεμάτη
δικές μου περιπέτειες, πολύ
θα ήθελα να λέω πια "μακρύς"
μονάχα για τους δρόμους στις ματιές
μου... Εκείνους τους υπαίθριους μου
δρόμους,
όπου δεν έχω φτάσει...

Тамара Петринска


Оригиналното произведение е това:

Κ.Π. Καβάφης
Ἰθάκη

Σὰ βγεῖς στὸν πηγαιμὸ γιὰ τὴν Ἰθάκη,
νὰ εὔχεσαι νἆναι μακρὺς ὁ δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.

Τοὺς Λαιστρυγόνας καὶ τοὺς Κύκλωπας,
τὸν θυμωμένο Ποσειδῶνα μὴ φοβᾶσαι,
τέτοια στὸν δρόμο σου ποτέ σου δὲν θὰ βρεῖς,
ἂν μέν᾿ ἡ σκέψις σου ὑψηλή, ἂν ἐκλεκτὴ
συγκίνησις τὸ πνεῦμα καὶ τὸ σῶμα σου ἀγγίζει.

Τοὺς Λαιστρυγόνας καὶ τοὺς Κύκλωπας,
τὸν ἄγριο Ποσειδώνα δὲν θὰ συναντήσεις,
ἂν δὲν τοὺς κουβανεῖς μὲς στὴν ψυχή σου,
ἂν ἡ ψυχή σου δὲν τοὺς στήνει ἐμπρός σου.

Νὰ εὔχεσαι νά ῾ναι μακρὺς ὁ δρόμος.
Πολλὰ τὰ καλοκαιρινὰ πρωϊὰ νὰ εἶναι
ποὺ μὲ τί εὐχαρίστηση, μὲ τί χαρὰ
θὰ μπαίνεις σὲ λιμένας πρωτοειδωμένους·

νὰ σταματήσεις σ᾿ ἐμπορεῖα Φοινικικά,
καὶ τὲς καλὲς πραγμάτειες ν᾿ ἀποκτήσεις,
σεντέφια καὶ κοράλλια, κεχριμπάρια κ᾿ ἔβενους,
καὶ ἡδονικὰ μυρωδικὰ κάθε λογῆς,
ὅσο μπορεῖς πιὸ ἄφθονα ἡδονικὰ μυρωδικά.

Σὲ πόλεις Αἰγυπτιακὲς πολλὲς νὰ πᾷς,
νὰ μάθεις καὶ νὰ μάθεις ἀπ᾿ τοὺς σπουδασμένους.
Πάντα στὸ νοῦ σου νἄχῃς τὴν Ἰθάκη.
Τὸ φθάσιμον ἐκεῖ εἶν᾿ ὁ προορισμός σου.

Ἀλλὰ μὴ βιάζῃς τὸ ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλὰ νὰ διαρκέσει.
Καὶ γέρος πιὰ ν᾿ ἀράξῃς στὸ νησί,
πλούσιος μὲ ὅσα κέρδισες στὸν δρόμο,
μὴ προσδοκώντας πλούτη νὰ σὲ δώσῃ ἡ Ἰθάκη.

Ἡ Ἰθάκη σ᾿ ἔδωσε τ᾿ ὡραῖο ταξίδι.
Χωρὶς αὐτὴν δὲν θἄβγαινες στὸν δρόμο.
Ἄλλα δὲν ἔχει νὰ σὲ δώσει πιά.

Κι ἂν πτωχικὴ τὴν βρῇς, ἡ Ἰθάκη δὲν σὲ γέλασε.
Ἔτσι σοφὸς ποὺ ἔγινες, μὲ τόση πείρα,
ἤδη θὰ τὸ κατάλαβες ᾑ Ἰθάκες τί σημαίνουν.

източник




ИТАКА
на Константинос Кавафис
Превод: Стефан Гечев

Когато тръгнеш нявга за Итака,
моли се пътят ти да е далечен,
изпълнен с перипетии и знания.
От ластригоните и от циклопите,
от Посейдон сърдития не бой се –
такива в пътя нивга не ще срещнеш,
ако възвишена остава мисълта ти,
ако отбрано чувство
душата и телото ти докосва.
Ни ластригоните, нито циклопите,
ни Посейдона разгневен ще срещнеш,
ако ги сам в душата си не носиш,
ако душата ти пред теб не ги възправя.

Моли се – пътят ти да е далечен.
И много да са пролетните сутрини,
когато с толкоз радост и любов
ще влизаш във невиждани пристанища.
Да спреш край финикийски градове
и много пъстри стоки да закупиш –
седеф, корали, кехлибар и абанос,
и всевъзможни тънки аромати,
колкото можеш повече прекрасни аромати.
В египетските градове да спреш,
да учиш и да учиш от учените.

Недей забравя никога Итака.
Да стигнеш там – това е твойта цел,
ала по пътя никак да не бързаш,
че по-добре – години да пътуваш
и остарял на острова да спреш,
богат, с каквото в пътя си спечелил,
без да очакваш нещо той да ти даде.

Итака те дари с прекрасното пътуване.
Без нея нямаше да можеш в път да тръгнеш.
Но нищо друго няма тя да ти даде.

И ако бедна я намериш, не те е тя излъгала:
тъй мъдър, както си сега със толкоз опит,
навярно вече си разбрал Итаките що значат.

1911

„Избрани стихотворения“, Константинос Кавафис,
Изд. „Христо Ботев“, С., 1995 г.

ПРОЗА
1 място - Силвия Петрова "Η Βανίλια"
произведението и е цяла приказка!

Η Βανίλια - η καλόκαρδη μελισσούλα

/παραμύθι/
«Γιατί στον κόσμο υπάρχουν μέλισσες; Για να φτιάχνουν μέλι. Γιατί το μέλι υπάρχει στον κόσμο; Για να το φάω εγώ!» - Γουίνι το Αρκουδάκι
Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα όμορφο δάσος δίπλα στην θάλασσα, υπήρχε μια κυψέλη πάνω από το πιο ψιλό και παλιό δέντρο. Εκεί ήτανε το σπίτι των χιλιάδων μελισσσών, οι οποίες ζούσανε αγαπημένες και ευτυχισμένες. Ήτανε πολύ εργατικές και φτιάχνανε εξαιρετικό μέλι λόγω της πλούσιας φύσης γύρω τους: μέσα σε αυτήν την περιοχή υπήρχαν φλαμουριές, λεβάντα, πεύκα, γαïδουράγκαθο, ακακίες και πολλά άλλα δέντρα και φυτά.
Ένα πρωί, όπως πάντα, η Βανίλια, η μικρή μελισσούλα βγήκε από την κυψέλι για να κάνει την εργασία της, αλλά εκείνη την μέρα αποφάσισε να πάει πιο μακριά να συλλέξει την γύρη και το νέκταρ από τα φασκόμηλα και τα δεντρολίβανα μιάς άλλης περιοχής στο δάσος για να γίνει το μέλι ακόμα καλύτερο. Στον πηγαιμό ξαφνικά άκουσε κάποιον να ουρλιάζει πολύ δυνατά. Σταμάτησε, και είδε έναν αρκούδο οποίος κατρακυλούσε στο χώμα και φώναζε: «Βοήθεια, βοήθεια!» Κοντά στο νου κι η γνώση, οι μέλισσες και οι αρκούδες δεν είναι και οι καλύτεροι φίλοι επειδή οι αρκούδες συχνά τρώνε όλο το μέλι από την κυψέλη μαζί με τις μέλισσες που είναι μέσα. Παρ’όλα αυτά η Βανίλια δεν άντεξε να βλέπει το άτυχο πλάσμα να υποφέρει και αποφάσισε να το βοηθήσει. Ρώτησε τον αρκούδο: «Τι έπαθες, τι έγινε;» Της απάντησε μέσα στον πανικό του: «Ένα τσιμπούρι μου μπήκε στο αυτί και τώρα μου ρουφάει το αίμα.» «Ααα ξέρεις κάτι, έχω μια καλή ιδέα. Κάνε λίγο υπομονή, θα γυρίσω να σε βοηθήσω.» του είπε η μέλισσα. Ο δρόμος μέχρι το σπίτι ήτανε μακρύς, αλλά η Βανίλια έτρεχε με όλη την δύναμη της. Μόλις έφτασε, φώναξε τις αδελφές της και όλες γυρίσανε στον αρκούδο. Πιάστηκε η μια με την άλλη και δημιούργησαν μια αλυσίδα όπου με την δύναμή τους κατάφεραν να τραβήξουν και να ξεκολλήσουν το τσιμπούρι από το αυτί του. Ο αρκούδος τους ευχαρίστησε και πρόσθεσε: «Θα σας είμαι ευγνώμων και φίλος για πάντα. Υπόσχομαι ότι θα σας προστατεύω από δω και πέρα. Με λένε Μασίστα.»

Περάσανε μερικοί μήνες και όλα ήταν όπως παλιά, αλλά μια μέρα οι μέλισσες παρατηρήσανε μια αρκούδα που φαινότανε πολύ πεινασμένη να πλησιάζει το δέντρο τους. Ήτανε προφανής ο σκοπός της να ανέβει στο δέντρο και να φάει μαζί με το μέλι και τις γλυκές μελισσούλες. Τότε η Βανίλια θυμήθηκε τον Μασίστα και σκέφτηκε «Μόνο μια αρκούδα μπορεί να τα βάλει με μια άλλη αρκούδα», οπότε έτρεξε γρήγορα να τον βρει. Ευτυχώς αυτός έκανε μπάνιο σε ένα διπλανό ποτάμι και μαζί με την φίλη του προλάβανε να φτάσουν στην ώρα τους. Η αρκούδα μόλις έβαζε το πέλμα της μέσα στην κυψέλη γεμάτη μέλι, όταν ο Μασίστας φώναξε: «Άφησε τες ήσυχες, με σώσανε, είναι φίλες μου!» Η αρκούδα, η Ζαχαρίνκα, υπάκουσε στην προσταγή, όχι όμως από φόβο, αλλά από την γοητεία του Μασίστα. Οι μέλισσες σωθήκανε. Τότε η βασίλισσα μέλισσα είπε μπροστά σε όλους: «Βανίλια, με αυτήν την περιπέτεια απέδειξες ότι είσαι πολύ έξυπνη, με καλή καρδιά και έχεις μεγάλο κουράγιο, αξίζεις να γίνεις η επόμενη βασίλισσα!»
Όσον αφορά τις αρκούδες, με την πρώτη ματιά τρελαθήκανε, κι απ’το πρώτο λεπτό σ΄άλλους κόσμους χαθήκανε, με την πρώτη ματιά αποκάλυψη κι απ’το πρώτο λεπτό δυο καρδιές δίχως κάλλυψη. Ο Μασίστας ήτανε δυνατός, θαρραλέος λεβέντης και η Ζαχαρίνκα πολύ όμορφη λυγερόκορμη κουκλίτσα. Έγιναν φίλοι με τις μέλισσες και όλοι μαζί ζήσανε ενωμένοι στο δάσος. Οι μικρές εργάτριες μοιράζανε το μέλι τους με τις αρκούδες, αλλά δεν τους το δίνανε όλο. Ο Μασίστας και η Ζαχαρίνκα τρώγανε ψάρι και μούρα επίσης, είχαν δηλαδή μια πολύ σωστή διατροφή και έτσι μετά από λίγο καιρό κάνανε και ένα παιδάκι – την μικρή Αριστέα. Οι μέλισσες φέρνανε το υπόλοιπο μέλι στους κατοίκους της Ιθάκης για να φτιάχνουν αυτοί το δημοφιλές γλυκό τους – ροβανί με ρύζι και μέλι.
Η ιστορία μας όμως, δεν τελειώνει έτσι απλά, μας διδάσκει ότι αν κάνεις καλές πράξεις θα γυρίσουν πίσω, αλλά όπως έλεγε και ο Αίσωπος: «Φίλος και ίππος εν ανάγκη δοκιμάζονται.» Еυχόμαι και εγώ σε αυτούς που διαβάζουν το παραμύθι αυτό, να έχετε αληθινούς φίλους, αλλά και να είστε και εσείς καλοί φίλοι.





2 място - Ива Дянкова "Ο απολαυστικός τρόπος να βρεις τον εαυτό σου"

Ο απολαυστικός  τρόπος να βρεις τον εαυτό σου και να αποκτήσεις γνώση

Όλα τα μαργαριτάρια του κόσμου δεν μπορούν να ανταλλαχθούν για μία μέρα μόνο του πηγαιμού στην θαυμάσια Ελλάδα.

“Περπάτα με, αν λατρεύεις τις περιπέτειες!” ψιθυρίζουν οι μακρυνοί δρόμοι.

“Ανακάλυπτέ με, φίλε!” φωνάζουν οι μάδαρες της Κρήτης “Θα μένεις χωρίς αναπνοή”.

“Θα σου διηγηθώ όλα τα μυστικά της πόλης”  βγαίνει απ΄το στόμα του ανέμου της Αθήνας .

“Κολύμπα με, τολμηρέ ξένε!”  προσθέτει το Αιγαίο “ Γεμάτο είμαι με απέραντο γαλάζιο”.

“Εύχεσαι να δεις την δύση με το κελάηδισμα των χελιδονιών” θροίζει με τα αργυρά  τις φυλλά μία ελιά από την Ιθάκη.

“Έλα!” τα μαγεμένα τραγούδια των τζιτζικιών απόψε θα είναι μόνο για ΄σένα .

“Δοκίμαζέ με!”   αλαλάζει το κρασί της Σαντορίνης .

Φτάνει να έχεις το αλάτι στο δέρμα σου και το Μελτέμι να παίξει με τα μαλλιά σου, κάτω από το φως του Απόλλωνα, για  να είναι η ψυχή σου ζωντανή.

Τι άλλο χρειάζεται κανείς; 

Ива Дянкова


3 място си делят Дени Николова "Η Ελλάδα δεν είναι μόνο θάλασσα" и Мариана Дянкова "Χωρίς προορισμό"

Η Ελλάδα δεν είναι μόνο θάλασσα

Για τους περισσότερους ανθρώπους ή Ελλάδα είναι θάλασσα, νησιά, παραλίες και καράβια.
Δεν είναι όμως μόνο αυτό.
Η Ελλάδα έχει και φύση, βουνά, κορυφές, ποτάμια, φαράγγια, γεύσεις, ανθρώπους, ιστορίες και μυθολογία.
Εγώ όταν ήμουν στο σχολείο διάβασα ένα βιβλίο για την ελληνική μυθολογία και οι ιστορίες αυτές μου έκαναν μεγάλη εντύπωση.
Μετά από πολύ καιρό είχα την ευκαιρία να επισκεφτώ τον Όλυμπο. Αναρωτιόμουν πού έμεναν και συζητούσαν οι Έλληνες θεοί, από πού εξουσιάζε όλα τα φυσικά φαινόμενα ο Δίας, και από πού ρύθμιζε τις τύχες των ανθρώπων. Μερικά χρόνια μετά επισκέφτηκα και την Ιθάκη. Ήμουν πολύ απογοητευμένη από αυτό ποσό μικρό είναι το νησί αυτό. Πού βρίσκονταν το παλάτι του Οδυσσέα και το χωράφι του;
Για αυτό εύχομαι σε όλους σαν βγουν στον πηγαιμό για την Ελλάδα να επισκεφτούν και άλλα μέρη και να ταξιδέψουν λίγο και όχι μόνο να ξαπλώνουν στην παραλία.
Επειδή ταξιδεύοντας θα βρουν ενδιαφέροντα μέρη, θα περάσουν πολλές περιπέτειες και θα πραγματοποιήσουν πολλούς άθλους, όπως συνέβη με τους Έλληνες ήρωες. Θα αποκτήσουν πολλές γνώσεις και θα μαζέψουν πολλές εντυπώσεις, τις οποίες θα μοιραστούν στη συνέχεια με τους άλλους.
Ο δρόμος μπορεί να είναι μακρύς και γεμάτος εκπλήξεις για αυτό πάντα να πηγαίνετε με τα μάτια ανοιχτά για να μην παραλείψετε κάτι ενδιαφέρον.

Деница Николова



Χωρίς προορισμό.

Είναι απλό - βγείτε εξω και αφήστε τον δρόμο να σας οδηγήσει στα πιο μακρυνά μέρη της Ελλάδας.

Ετσι θα βρείτε την γνώση της ελευθερίας, θα ανακαλύψετε νέες προκλήσεις, γεμάτες με περιπέτειες και νέους φίλους.

Αυτό που έχει σημασία είναι ο δρόμος και όχι ο προορισμός.
Αξίζει να το περάσετε. Οσο μακρύτερος είναι ο πηγαιμός τόσο καλύτερο θα είναι για να συναντήσετε την ψηχή σας.

Εχετε αναρωτηθεί τί ένιωσε ο Οδησσέας όταν είδε την Ιθάκη και έχασε την ελευθερία του; Ευχεστε να χαθείτε στην ομορφιά των μπουκαμβίλων και να ξεχάσετε τις καθημερινές σκέψεις, να χαθείτε στο μαγευτικό ηλιοβασιλέμα κοιτάζοντας την θάλασσα στην σιωπή σε ησυχία με τον εαυτό σας;

Επίλεξτε τον δρόμο!

Мариана Дянкова




фотограф: Сияна Добрева